ملا محمد مهدي النراقي ( مترجم : مجتبوي )

188

جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي )

نكند ، و اگر از عطا باز داشته شد وى را مورد سرزنش و نكوهش قرار ندهد ، و بخشش او را در نزد خود و در نزد مردم بزرگ شمرد ، البتّه به نحوى كه او را از واسطه بودن بيرون نبرد تا در زمرهء مشركان در نيايد . 4 - و نيز از گرفتن مالى كه حرام و شبهه ناك باشد اجتناب نمايد ، بنابراين از كسى كه مالش حلال نيست يا مشتبه است ، مانند عمّال و كارگزاران حكومتهاى جور ، و كسى كه بيشتر مال او حرام است چيزى نپذيرد . 5 - ديگر آنكه زيادتر از قدر حاجت را قبول نكند . 6 - و نيز در حضور مردم از كسى كه شرم مىكند پاسخ رد دهد چيزى نخواهد . 7 - و عالم و متّقى تا مضطر نشود از گرفتن زكات و صدقات خوددارى كند ، تا خود را از چركهاى مال مردم پاك نگهدارد . و در صورت ناچارى گرفتن صدقه را پنهان دارد تا مروت و خويشتن دارى او محفوظ باشد و نفس را از خوارى و ذلَّت مصون دارد ، و عطا كننده را نيز در نهان داشتن عطا يارى كند ، و دلهاى مردم از حسد و بدگمانى سالم بماند ، امّا اگر قصد و غرض درستى داشته باشد مىتواند دريافت صدقه را آشكار كند ، مانند نيّت اخلاص و صدق و اظهار تواضع و بندگى حق و بيزارى از تكبّر و امثال اينها ، بنابراين مسألهء پنهان يا آشكار كردن اخذ صدقه به اختلاف نيّات و اشخاص و احوال مختلف مىشود و هر انسانى به نيّت خود مىرسد ، و هر كه مراقب حالات خود باشد به سود و زيانها آگاه است ، و مىتواند به نحوى كه سودمندتر و ارجح است دريافت كند . تتميم زكات بدن بدان همان گونه كه در مال زكات هست براى بدن نيز زكاتى هست ، و اين نقصانى است كه سبب فزونى خير و بركت براى صاحب آن است . زكات بدن يا اختيارى است ، به اينكه در طاعت به كار رود و از معصيت باز داشته شود ، يا اضطرارى